شما اینجا هستید
زیربنایی - زیر ساخت » بررسی مسیر مصوب و مسیر پیشنهادی راه آهن مشهد- زاهدان

 

به گزارش راهنمای سفر من به نقل از خبرنگار راهنمای سفر من، پنج شنبه گذشته احداث قسمتی از راه آهن سرخس چابهار از مشهد تا گناباد با حضور معاون اول ریاست جمهور در مشهد کلنگ زنی گردید. ارزش تسریع در احداث خط آهن ترانزیتی و ۱۳۴۰ کیلومتری چابهار ـ زاهدان ـ بیرجند ـ مشهد ـ سرخس بر هیچکدام از اشخاص آشنا به حوزه حمل و نقل پوشیده نیست؛ به گونه ای که بعضی کارشناسان حمل و نقل ریلی بر این اعتقادند برای افزایش بهره وری این خط آهن و محافظت بازار آن، زیرساخت های این مسیر لازم هست با هدف حمل و نقل باری که(ریل گذاری و زیرسازی مستحکم تری نسبت به ریل گذاری مسافری احتیاج دارد)، احداث گردد.

علاوه بر این بعضی از کارشناسان پا را فراتر نهاده و معتقدند این خط تنها در حالتی سودده هست که مختص حمل و نقل باری احداث گردد و برای جابه جایی مسافر در این مسیر، از خط آهن به صورت مجزا ای با زیرساخت و ناوگان برقی که سرعت بالاتری داشته ولی شهرهای بیشتری را در میانه راه به هم وصل کند، استفاده گردد. در این صورت میتوان خط آهن باری را از مسیری کوتاه تر و بدون احتیاج به وصل شدن به شهرهای مسیر احداث کرد تا با استفاده از آن، بار ترانزیتی تخلیه شده در چابهار، مستقیما و بدون اتلاف وقت به افغانستان یا آسیای میانه جابه جا گردد.

مسیری که تحت فشار بعضی نمایندگان، طولانی گردید

این در حالی هست که در حال حاضر مسیر مصوب، بعد از بیرجند به گناباد و تربت حیدریه رفته و در نهایت به مسیر راه آهن بافق ـ مشهد وصل می گردد. گفته می گردد که مسیر فعلی ، تحت فشارهای بعضی نمایندگان مجلس و با هدف توسعه راه آهن مسافری انتخاب شده هست.

از آنجایی که تنها جابه جایی باری و ترانزیت کالا در حمل و نقل ریلی سودده و درآمدزاست، لازم هست دیدگاه سیاست گذاران این صنعت به طراحی مسیری برای افزایش ترانزیت معطوف و منجر گردد.

هنگامی دشت هست، چرا مسیر کوهستانی؟/مسیری که سرعت حمل بار را کُند می کند

از جانب دیگر، مسیر مصوب شده، کوهستانی بوده و هزینه احداث ریل در این مسیر، زیاد بالاست؛ اما اگر به جای آنکه این خط آهن به راه آهن بافق ـ مشهد وصل گردد، در کناره مرز که دشت بوده و هزینه احداث ریل در آن کمتر هست ساخته گردد، هم میتوان آنرا به راه آهن خواف ـ هرات وصل کرد که بار و کالای مربوط به افغانستان را به این کشور حمل می کند و هم این که بدون احتیاج به دست یابی به مشهد، مستقیما به مرز سرخس و از آنجا به آسیای میانه می رود.

گفتنی هست مسیر مصوب (بیرجند ـ گناباد) از آنجایی که به خط آهن پرتردد بندرعباس ـ بافق ـ مشهد وصل می گردد، هم باعت کم شدن تقاضای ترانزیت بار از سوی صاحبان کالا و تجار آسیای میانه به سبب طولانی شدن مسیر و هم موجب کند شدن سرعت قطارهای باری می گردد که در نهایت به آسیب توسعه صنعت ترانزیت ریلی هست.

کارشناس ریلی: مسیر مصوب رقابت پذیری را کاهش می دهند

سیدمیثم لاجوردی در عنوان کرد وگو با خبرنگار راهنمای سفر من در این مورد بیان داشت: مسیر مصوب در دست ساخت (زاهدان ـ بیرجند ـ گناباد) با هدف وصل شدن به جایگاه ها مسافری به گونه ای طراحی شده که با وصل شدن به کانون بافق ـ مشهد، مشکلات متعددی را نسبت به مسیر ایزوله زاهدان ـ بیرجند ـ خواف ـ سرخس پدید می آورد.

وی در مورد این مشکلات عنوان کرد: مسیر مصوب دارای گره های ترافیکی (فلش های بنفش رنگ) متعددی با شبکه ریلی کنونی کشور هست؛ به به صورتی که با وصل شدن این خط به کانون بافق ـ مشهد (که در حال حاضر ظرفیت بسیاری از بار داخلی شبکه ریلی و ۸۰ درصد بار ترانزیت ریلی کشور در این مسیر حمل می شود) گلوگاه و تقاطع سنگینی برای محدود کردن ظرفیت این خط در دست احداث به وجود خواهد آورد.

مدیر گروه حمل و نقل مرکز پژوهش ها اقتصادی دنبال کرد: یکی از کلیدی ترین مشتریان این کانون (چابهار ـ سرخس)، افغانستان هست که در صورت احداث مسیر ایده ای ( که در نقشه بالا با رنگ آبی مشخص شده است)، با کوتاه کردن دسترسی افغانستان به بندر چابهار (حذف مسیر قرمز رنگ در نقشه بالا)، جابه جایی بار ریلی در این کانون رقابت پذیری زیادتر با جاده خواهد داشت.

این کارشناس صنعت حمل و نقل ریلی تبیین کرد: درصورت احداث مسیر ایده ای (آبی) با ایجاد زیرساختی ایزوله (بدون ورود قطارهای مزاحم به خط) نسبت به مسیر مصوب (قرمز) که به شبکه ریلی متصل می گردد که به صورت مستمر با حمله قطارهای باری از بندرعباس و مسافری از شهرهای مسیر رو به رو هست، میتوان مشکل تأمین مالی این پروژه را که عملیات اجرایی آن بعد از گذشت ۳ سال جدیدا آغاز شده (طبق قانون بودجه ۹۷ آغاز پروژه در سال ۱۳۹۳ بوده است) به ابزار همکاری بخش غیر دولتی از مسیر BOT

 

مشهد زاهدان

اخبار راه آهن ایران | ریل نیوز